why do we stare at waves?

Γιατί κοιτάμε τα κύματα με τις ώρες;

Looking at the contractions on the surface of the sea from the air

we are in front of an endless game of caress.

Κοιτώντας τις συσπάσεις στην επιφάνειάς της θάλασσας από τον αέρα

βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ατελείωτο παιχνίδι χαδιών.

Its touch is giving goosebumps.

Στο άγγιγμα του την πιάνει ανατριχίλα.

It caresses it constantly with its breath, sometimes gently, sometimes strongly.

Αυτός την χαϊδεύει διαρκώς με  την αναπνοή του, άλλοτε απαλά, άλλοτε δυνατά.

It feels a slight tremor.

Αυτή νιώθει ένα ήπιο τρέμουλο.

And, its free surface is disturbed.

Η ελεύθερη επιφάνειά της διαταράσσεται.

They pulsate at the slightest touch.

folds -πτυχώσεις

Pores and “hair follicles” are raised up.

Οι πόροι και οι θύλακες της ανασηκώνονται.

They join together, making some ever-changing folds.

Ενώνονται μεταξύ τους, φτιάχνοντας κάποιες συνεχώς μεταβαλλόμενες πτυχώσεις.

The great mass of water with its folds resists.

Η μεγάλη υδάτινη μάζα με τις πτυχώσεις της αντιστέκεται.

It tries to maintain its consistency, calmness and ataraxia.

Προσπαθεί να διατηρήσει τη συνοχή και την αταραξία της.

As it is been pushed by its breath, it wrinkles/crumples its surface.

Όσο το αεράκι την ωθεί με το φύσημά του, τόσο αυτή ζαρώνει την επιφάνειά της.


There, in the dividing surface between them, the water/aquatic goosebumps with their folds/pleatings unfold the choreographies of their emotions.

Εκεί στη μεταξύ τους διαχωριστική επιφάνεια οι υδάτινες ανατριχίλες με τις πτυχώσεις τους ξεδιπλώνουν τις χορογραφίες των συγ-κινήσεών τους. 

The look follows the non-stop dances in continuous successive changes.

Το βλέμμα ακολουθεί τους ασταμάτητους χορούς της, σε συνεχόμενες διαδοχικές μεταβολές.

You can watch their show endlessly, they say it’s relaxing.

Μπορείς να παρακολουθείς την παράστασή τους ατελείωτα, είναι λένε χαλαρωτικό.

They change depending on the direction, intensity and proximity of the “caresses”.

Μεταβάλλονται ανάλογα τη φορά, την ένταση και κυρίως την εγγύτητα των «χαδιών».

wave´s endlessly dance

surface matters – επιφανειακά ζητήματα

Depending on these forces, geometric formations “open”, “close”, “stretch”, “condense”, the curvatures of their arcs and networks/grids are distorted, constantly changing and, above all, they never repeat themselves.

Ανάλογα τις δυνάμεις οι γεωμετρικοί σχηματισμοί «ανοίγουν», «κλείνουν», «τεντώνονται», «συμπυκνώνονται», οι καμπυλότητες των τόξων και των δικτύων τους  παραμορφώνονται, μεταβάλλονται συνεχώς και κυρίως, ποτέ δεν επαναλαμβάνονται.

meshing of surfaces
layers of meshing surfaces

They are moved, clash, appease, seemingly reappear and depart without any order. But their little heart knowσ, it’s the touch that’s to blame.

Ανταριάζονται, συγκρούονται, κατευνάζονται, επανέρχονται φαινομενικά και απομακρύνονται χωρίς καμία τάξη. Η καρδούλα τους όμως ξέρει, φταίει το άγγιγμα.

Turbulence of the water surface is transmitted for a considerable period of time, depending on the intensity.

Η ταραχή της υδάτινης επιφάνειας μεταδίδεται για αρκετό χρονικό διάστημα, ανάλογα την ένταση.

It changes direction and formation every time there is a small obstacle in front of it.

Αλλάζει φορά και σχηματισμό κάθε φορά που μπροστά της θα βρεθεί ένα μικρό εμπόδιο.

The choreography doesn’t stop until its tensions subside, which is perhaps rare, or until we manage to look away.

Η χορογραφία δεν σταματά μέχρι να αποσβέσουν οι εντάσεις της, πράγμα ίσως σπάνιο, ή μέχρι να καταφέρουμε να απομακρύνουμε το βλέμμα μας.

“we will wait calmly, until the sea sets us free”, characteristically says the heroine from Von Keyserling’s “waves”.

listening – στο άκουσμα

With their splashes the waves murmur, especially when they reach and touch the shores. Diffused, unintelligible mumblings, like the foreign languages spoken by children.

Με τους παφλασμούς τους τα κύματα μουρμουρίζουν, ιδίως όταν φτάνουν και αγγίζουν τις ακτές. Ακαθόριστα, ακαταλαβίστικα μουρμουρητά, σαν τις ξένες γλώσσες που μιλούν τα παιδιά.

As the aquatic surface rocks-swings ceaselessly the gaze leaves the sky, the ether and is captured in the hollows. The horizon line, this distant boundary symbol of absolute and supposedly ideal tranquility is no longer the center of interest, it “wrinkles”.

Καθώς η υδάτινη επιφάνεια λικνίζεται ασταμάτητα το βλέμμα φεύγει από τον ουρανό, τον αιθέρα και αιχμαλωτίζεται στις κοιλότητες. Η γραμμή του ορίζοντα, το μακρινό όριο σύμβολο της απόλυτης και δήθεν ιδανικής ηρεμίας δεν είναι πια το κέντρο του ενδιαφέροντος, «τσαλακώνεται».

The folds “carve” water sculptures fabricating a pulsating impressionistic relief.

Οι πτυχώσεις «σκαλίζουν» υδάτινα γλυπτά φτιάχνοντας ένα παλλόμενο ιμπρεσσιονιστικό ανάγλυφο.

waves as an impressionistic relief

meetings – συναντήσεις

Apneas or drowsiness are few.

Ελάχιστες οι άπνοιες ή η νηνεμία.

Of course, nobody wants storms and strong winds. How frightening they are with their hidden incalculable power.

Κανείς δεν θέλει βέβαια τις φουρτούνες και τους δυνατούς ανέμους. Πόσο τρομάζουν με την κρυμμένη τους ανυπολόγιστη δύναμη.

But even when there is no wind, it is the earth that holds the watery things, it does not leave them unless the temperature allows them to evaporate.

Μα και όταν λείπει ο άνεμος η γη είναι εκείνη που συγκρατεί τα υδάτινα, δεν τα αφήνει εκτός και αν η θερμοκρασία τους επιτρέψει να εξατμιστούν.

This is why they are called gravitational waves.

Για αυτό και λέγονται κύματα βαρύτητας.

They pulsate at the slightest touch.

Πάλλονται με το παραμικρό άγγιγμα.

In their meetings with the air, they feel goosebumps.

Στις συναντήσεις τους με τον αέρα ανατριχιάζουν.

This is what happens in meetings.

Αυτά συμβαίνουν στις συναντήσεις.

Between two bodies in a fluid state.

Δυο σωμάτων σε ρευστή κατάσταση. 

Leave a Reply